Hak Bir Gönül Verdi bana/ Le ciel m"a donné un coeur

L'instant arrive

Dieu m'a donné ce coeur. Un instant, il admire et s'éprend

 - Puis-je m'écrier ?

- S'éprend de quoi ?

J'étreins joyeux puis je pleure effondré.

Mon coeur : un instant, c'est l'hiver et je tremble de froid.

Un instant ? Mais voici le temps des grappes, des bosquets. vraiment, j'exulte. Un instant. Je suis muet. J'oublie. J'ignore. Puis-je dire un mot? Qui donc, alors, m'animerait?

Maintenant je suis un géant fabuleux, le prince des djins, un des rois de la terre. Je m'envole avec Belkis et, la nuit, fée ou éfrit, je hante des maisons ruinées.

Un instant ? je me prosterne, le front dans la poussière.

Un instant mon coeur: je ne vis qu'en prières, dans d'austères mosquées.

Je suis Jésus, mon coeur. Je ressuscite les morts. Dans l'instant, ma puissance est celle d'Haman ou de Pharaon. Je ne suis qu'orgueil, mon coeur.

Tourné vers l'Archange Gabriel, je voudrais répandre en tous lieux, en tous temps, les grâces et les bienfaits.

Donne, mon coeur, donne à l'instant ce que j'ai.

Mais l'instant , mon coeur, l'instant arrive.

Il survient cet instant des angoisses, celui , Younous, où je l'aime, où je n'aime que lui.

(Traduction Yves Régnier)

Hak bir gönül verdi bana

Hak bir gönül verdi bana, ha demeden hayran olur, 

Bir dem gelir şâdân olur, bir dem gelir giryan olur, 

Bir dem sanırsın kış gibi, Zemahşer-î olmuş gibi, 

Bir dem bişâretten doğar, hoş bağ ile bostan olur, 

Bir dem gelir söyleyemez, bir sözü şerh eyleyemez, 

Bir dem dilinden dürr döker, dertlilere derman olur, 

Bir dem çıkar arş üzere, bir dem iner taht-es serâ, 

Bir dem sanırsın katredir, bir dem taşar ummân olur, 

Bir dem cehâlette kalır, nesne bilmez na-dan olur, 

Bir dem dalar hikmetlere, Kâlînos û Lokmân olur, 

Bir dem dev olur ya peri, viraneler olur yeri, 

Bir dem uçar Belkıs ile, sultân-ı ins û can olur, 

Bir dem varır mescitlere, yüz sürer anda yerlere, 

Bir dem varır deyre girer, incil okur ruhban olur, 

Bir dem gelir İsa gibi, ölmüşleri diri kılar, 

Bir dem girer kibr evine, Fir'avn ile (Firavunla) Haman olur, 

Bir dem döner Cebrail'e, rahmet saçar her mahfile, 

Bir dem gelir gümrah olur, miskin Yunus hayran olur. 

”

Hayran : Takdirkârlığından dolayı şaşa kalmış. Çok takdir etmiş. Çok beğenmiş.

Şâdân : Sevinçli, bahtiyar.

Giryan : Gözyaşı döken. Ağlayan.

Zemahşerî: (467-538) Türkistan'da Kharezm'in Zemahşer köyünde doğmuş belâgat âlimidir.

Bişâret : Müjde. Sevindirici haber. Hayırlı haber. Müjdeye verilen ihsan.

Şerh : Açma, genişletme. Açıklama. Anlaşılanı anlatma. Bir yazı veya konuşmayı kolay anlaşılması için izah etme, tafsil etme.

Dürr : (Dürdâne, dürre) (Farsça) . İnci. İnci tanesi.

Arş : Kürsü, taht, yüce makam. En yüksek gök. Allahın kudret ve saltanatının tecelli yeri. (Arş kâinatı kaplar. Allah'ın kudreti ve ilmi de herşeyi kaplar.)

Taht-es serâ : Toprak altı.

Katre : Damla. Su damlası. Bir damla olan şey.

Ummân : Büyük deniz. Okyanus. Hindistan ile Arabistan arasındaki büyük deniz.

Nadan : (Na-dan) (Farsça) . Cahil, bilmez, haddini bilmez.

Kâlînos : İlk devirlerde yaşamış olan bir Yunan Filozofunun adı

Virane : (Farsça) . Harabe. Yıkılmağa yüz tutmuş eski yapı.

Belkıs : Süleyman Aleyhisselâm zamanında, Yemen'de Sebe şehrinde hükümet süren Himyerîlerden bir melikedir. Çok eski mecusi Yemen padişahlarından Şerahil'in kızı, başka kardeşi olmadığından babasının yerine Yemen'e hükümdar olmuş idi. Sonra Süleyman (AS) ile evlendi.

Deyr : Manastır.

Ruhban : Rahip.

Fir'avn : Mısır'da, hususan Hazret-i Musa (AS) zamanında Allah'a isyan edip ilâhlık dâvasında bulunan, Musa Peygamber'e inanmayan hükümdar.

Haman : Peygamber Hz. Musa (AS) zamanındaki Mısır Fir'avn'nun vezirinin ismi.

Mahfil : (C.: Mahâfil) Toplanılacak yer. Toplantı ve görüşme yeri.

Gümrah : (Farsça) . Yolunu şaşırmış. Doğru yoldan sapmış.